* نفس را خلق کرد..   فرمود: بگو " تو .. تو "     ...     گفت: " من .. من " !!!

........................

عجیب خطایی کردم..

آنگاه که تو را غایب انگاشتم و خود را حاضر!!!

غایب تر از من! که بود؟!

در مقابل تو، گناهی بزرگتر از "من" نبود...

........................

ممکن را آینه آفریدی..

به آینه خاصیت پذیرش ظهور دادی..

هرچه بود تو بودی..

ممکن که بود؟!

من که بودم؟!

آینه آیه بود..

آیه انگشت اشاره بود به سوی او..

در آیه مانده ای؟!

 ته درّه ای..

آیه می گفت "بپیچ" !!!

........................

وارد زیارتگاه شده ای.. مبهوت اینهمه زیبایی.. این همه جلوه..

اما همه آینه شکسته ست..

خودی در آن نیست جز قطعه قطعه..

هرچه جلوه هست، اوست..

* اَینَما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجهُ الله..

........................

ظاهر، اوست.. او، ظاهر است..

غیر از او چه می بینی؟!

چطور او را نمی بینی؟!

* هو الظّاهر..

...

اللّهم عجّل لولیک الفرج..