بازهم کلاس درس..

تا به حال می اندیشیدم که انسانها دو دسته اند:

زنده و مرده..  عمودی و افقی..

چه عجیب بود، زاویه نگاه تو ! 

- شاید هم زاویه نگاه من!!! -

مرده ها دو دسته اند: عمودی و افقی!!!

زنده ها فقط مومنانند.. عمودی یا افقی..

.................

می فرمود:

من بیدارم و آنگاه که می خوابم، قلبم بیدار است..

ما درخواب، بیداریم و شما در بیداری، خواب.. !

" الناسُ نیام.. " !

مردم خودِ خواب اند.. خودِ غفلت.. 

مردم خوابند و آنگاه که می خوابند، خواب روی خوابند.. !!!

" مَنامُکم بالّیلِ و النَّهار.. " !

.................

کاتب دو کتاب نگاشت: تکوین و تشریع..

در کتاب تشریع نوشت:

" آنگونه بخوان که من نوشتم.. آنگونه ببین که من نوشتم..

نگاهت را اصلاح کن.. از این طریق..  "

کتاب را در دوبخش نوشت.. زاویه نگاه خود و چگونگی اصلاح نگاه تو..

تمام هادیان آمدند که به تو خواندن بیاموزند.. دیدن..

خواندن کتاب تکوین.. خواندن خود، در کتاب تکوین.. !

.................

چقدر خوانندگان کتاب تشریع کم اند! غریبند.. گمنامند.. متفاوتند!

خوانندگان کتاب تشریع میزانند.. حیّ اند.. متفاوتند...

.................

می گویند حیّ، علم و قدرت دارد.. نه وهمی!!!

چقدر زنده ای؟!!!

.................

اللهم عجل لولیک الفرج

 * نفس را خلق کرد..   فرمود: بگو " تو .. تو "     ...     گفت: " من .. من " !!!

........................

عجیب خطایی کردم..

آنگاه که تو را غایب انگاشتم و خود را حاضر!!!

غایب تر از من! که بود؟!

در مقابل تو، گناهی بزرگتر از "من" نبود...

........................

ممکن را آینه آفریدی..

به آینه خاصیت پذیرش ظهور دادی..

هرچه بود تو بودی..

ممکن که بود؟!

من که بودم؟!

آینه آیه بود..

آیه انگشت اشاره بود به سوی او..

در آیه مانده ای؟!

 ته درّه ای..

آیه می گفت "بپیچ" !!!

........................

وارد زیارتگاه شده ای.. مبهوت اینهمه زیبایی.. این همه جلوه..

اما همه آینه شکسته ست..

خودی در آن نیست جز قطعه قطعه..

هرچه جلوه هست، اوست..

* اَینَما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجهُ الله..

........................

ظاهر، اوست.. او، ظاهر است..

غیر از او چه می بینی؟!

چطور او را نمی بینی؟!

* هو الظّاهر..

...

اللّهم عجّل لولیک الفرج..

 ة...

 نامه ای به یک کودک آواره..

   سلام کودک آواره..

   سالهاست برایت نامه می نویسم..

   بارها نوشته ام..

   اما در پاسخم، دریغ از جمله ای ..

   شکوه ای نیست..

 نامه ای به یک کودک آواره..

   به کدام نشانی؟! کدام خانه؟! کدام کودک؟!

   امروز کودکان آواره چه بسیارند!

   به کدام سرزمین؟!

 نامه ای به یک کودک آواره..

   سلام کودک آواره..

   در نامه هایم می نویسم..

   از خوابهایم.. از خوابهایت.. 

   از آرزوهایم.. از آرزوهایت..

   و چه ساده انگارانه دل به پاسخت می بندم!!!

   غافل ازاین همه نامه، که به دستت می رسد !

   هر روز.. در هر سرزمینی.. در هر کوچه ای.. در هر خانه ای..

  نامه ای به یک کودک آواره..

        !!!

  نامه ای به یک کودک آواره..